Ik wilde mijn zoon niet gewoon meenemen om dieren te bekijken. Ik wilde hem leren kijken. Maar echt leren kijken. Observeren, vragen stellen, vergelijken, tellen, nadenken en vervolgens zelf conclusies proberen te trekken.
En zo ontstond dit kleine curriculum. Een eenvoudig onderzoeksbundeltje dat we gewoon meenamen naar de dierentuin. Geen dikke werkbundel en ook geen urenlang aan een bureau zitten en al helemaal niet het gevoel dat we “school” aan het doen waren.
We verweefden rekenen, wetenschap, observatie, aardrijkskunde, lezen en schrijven in één echte ervaring. We turften dieren, observeerden hun gedrag, dachten na over bedreigde diersoorten en leerden zelfs om onze eigen waarnemingen op papier te zetten.
En misschien is dat wel één van de dingen waar ik het meest van hou aan thuisonderwijs...je hoeft leren niet altijd naar binnen te brengen. Soms hoef je alleen maar naar buiten te gaan🌿
Een kind hoeft niet eerst groot te zijn om te leren onderzoeken. Je kunt hem vanaf jonge leeftijd leren..Kijken. "Waarom denk je dat dit zo is? Wat valt je op? Kun je het bewijzen?". Het bundeltje is maar een paar pagina’s lang. En dit is natuurlijk bewust gedaan. Want onderwijs hoeft niet altijd groot, ingewikkeld of overweldigend te zijn om waardevol te zijn.
Ik heb dit met ontzettend veel liefde en aandacht voor mijn zoon samengesteld en dacht: misschien heeft een andere moeder hier ook iets aan. 🤍
Daarom heb ik het curriculum hieronder op mijn blog gezet, zodat je het gratis kunt downloaden en er thuis je eigen uitstap, onderzoekje of avontuur van kunt maken.
Reactie plaatsen
Reacties